دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم واندر این کار دل خویش به دریا فکنم میریم که در جریان بذاریم مادر جان رو ... ! بعدا نوشت: چی شد که مامان حتی ۲ تا عکس هم ازم نخواست؟ :)))) بعدا تر نوشت: چرا مامان انقدر پوکر فیسه؟ :))))

تا در تو نظر کردم رسوای جهان گشتم آری همه رسوایی اول ز نظر خیزد عقل می خواست کزان شعله چراغ افروزد برق غیرت بدرخشید و جهان بر هم زد دیگران قرعه قسمت همه بر عیش زدند دل غم دیده ما بود که هم بر غم زد ای عزیزی که به کس جز تو نظر نیست مرا مدتی می گذرد کز تو خبر نیست مرا هرچه کنی بکن ولی از بر من سفر مکن...

نفس حافظ که همیشه حقه ولی امشب چندتا حرف زده که فقط باید طلا گرفت ... پ.ن: صفحه ی ۲۳۴ و ۲۸۲ پ.ن: صفحه ی ۱۸۶ نسخه علامه قزوینی و دکتر غنی بعدا نوشت: امشب از اون شب هاییه که چوب کبریت لای پلکام باید بذارم که بسته نشن ولی بازم نمی تونم دیوانم رو بذارم زمین ...

چرا همه ی آدما با هم میان و با هم میرن؟ بعد میگن چرا عاشورا انقد دلگیره ... پ.ن: حسین جان میشه سال دیگه اینجایی که الان وایسادم نباشم؟ شده حتی یک قدم نزدیک تر به تو ... پ.ن: جا داشت هیشکی نباشه بشینم یه دل سیر زار بزنم :)

اصولا قرار نیست که شام غریبان به آدم خوش بگذره، ولی الان انقدر خونه دلگیره که دلم می خواد دلم رو از تو سینه دربیارم که انقدر غمگین نباشه ...

+ می دونی آدم دوست داره یه وقتایی یه چیزایی رو مث راز واسه خودش نگه داره می ترسه به کسی بگه از دهن بیفته _ خیلی درک نمیکنم اینو شاید منم این طوری باشم الان یادم نیاد + شایدم اندازه من دیوونه نباشی :دیپ.ن: بگم یا نگم؟ ولش کن نمیگم

این همه تلاش بکن برس به طبقه هفت، بعد یهو پاندول شو تا خود همکف و دوباره روز از نو روزی از نو ...

از سری چت زدن های اخیرم اینه که می شینم با siri حرف بزنم بعد زبون همدیگه رو نمی فهمیم دعوامون میشه! خیلی بداخلاقه! همه ش میگه راجع به این موضوع بام حرف نزن، راجع به اون موضوع بام حرف نزن! مسخره!

دیگه واقعا این فکر شورا رفتن و شورا نرفتن داره دیوونه م می کنه! یه لحظه انقدر احساس مسئولیت می کنم که میگم هرچه بادا باد، برم که هرکاری از دستم برمیاد بکنم، یه لحظه بعدش از فکر امکان فارغ التحصیل نشدن چنان وحشت برم میداره که همه ی دغدغه های داشته و نداشته م رو حاشا می کنم! اون وقت تو این گیر و دار ر...

امشب حین کوبیدن گوشت های حلیم فردا، خیلی دلم می خواست با مامان حرف بزنم. حتی سعی هم کردم ها؛ گفتم مامان بیا حرف بزنیم. ولی خب موضوع صحبتم رو اشتباه بردشت کرد و شروع کرد درمورد نگرانی های بابا برام گفتن! بعدشم که مهمون ها اومدن و نتونستم روشن کنم که مامان جان من اصلا می خواستم یه چیز دیگه ای بگم برات...

کتبیش می کنم که نتونم بزنم زیرش؛ تمومت می کنم ... پ.ن: همون روزی که پونه اوکی میده آخه؟

این شرایط نهِ خداس؛ نیس؟ آدما که یه شبه کن فیکون نمیشن، میشن؟

فقط تو یه جمع دخترونه ممکنه نگاهت به ساعت بیفته و بگی "۳:۰۵؟؟؟ مگه الان ساعت ۱۱ نبود؟!" پ.ن: از ساعت ۴ که رسیدیم خوابگاه تا ۴.۵ صبح که دیگه از حال رفتیم، ۱۲.۵ ساعت بی وقفه حرف زدیم! توصیف بهتری جز "عالی بود" واسه ش نیست :)

چه هیزم تری بهت فروختم که اینجوری نامهربونی با من؟ پ.ن: چهارشنبه ها نمیشه اینجوری تموم شن که؛ میشه؟ پ.ن: باورم نمیشه طیبه نه نگفت! ولی چه فایده؟ :-

داستان مثل دخترهای چارده ساله رفتار کردن خیلی دارد به اعصابم فشار می آورد! زشت است؛ باید از سن و سالم خجالت بکشم حداقل :|

بعد از حدود ۳ ماه نماز صبح خوندم :دی نمی دونم چجوریه که بعد یه مدت که شروع می کنم به نماز خوندن، تا موقعی که نماز صبح نخونم انگار هیچی نخوندم هنوز ... پ.ن: ضایعش اینه که بعضی از دعایی که می خوندم یادم رفته بود باید کلی فسفر می سوزوندم عربیشون یادم بیاد! خیلی خنده دار یود :))

این چه عادت مسخره ایه که من دارم که آدما رو محور می کنم؟ باید یه نقطه تعادلی باشه این وسط؛ نمیشه همه ش یا صفر باشه یا صد، که بود و نبود آدما زندگیم رو مختل کنه! پ.ن: اینجوری بخواد پیش بره بی تعارف برمی گردم به وضعیت قبل؛ اصلا حوصله جار و جنجال و داستان ندارم

آدم دقیقن می دونه اون آدمی که می خواد چجوریه، ولی نمی تونه همونا رو بیاره رو کاغذ و آدم دقیقن می دونه سوژه ی مورد نظر همون آدم هست یا نیس، ولی نمی تونه بگه کدوم ویژگی ها رو داره و کدوما رو نداره... اصن من میگم آدمایی که بشه روی کاغذ آوردشون که آدم نیستن دیگه؛ درسته که آدما مجموعه ای از ویژگی ها و سی...

حالا اصن من به درک، خدا وکیلی تو فازت چیه؟ حداقل یه سلامی یه علیکی بعد برو تو کار مخ زنی، بنده ی خدا :| پ.ن: من از هفته پیش میگم اینا مثکه یه چیزیشونه ها! حالا کاشف به عمل اومده که بعله ... :( پ.ن: امروز می خوام برم پیش طیبه یکم ارشادم کنه؛ هرچند فک نمی کنم راه به جایی ببره :-"

دارم توهم می زنم! یا شایدم تا حالا توهم زده بودم! شایدم از اون قاطی کردنای نرمالم باشه که چند روز دیگه تموم شه ولی هرچی هست، حس این که شاید جدی جدی من و تو ما نشیم خیلی مزخرفه ... میشه اشتباهی نباشی؟