از سری مشکلات بی خبری یار از دچار شدن اینه که نمی تونی با خودش حرف بزنی بعد مجبوری مخ بقیه رو کار بگیری! طفلک همه ی دوستام با هم! :)))))))

بعد این حماقتایی که دارم خرج می کنم اگه توهم باشی شاکی میشم به مولا! پ.ن: همچنان دارم آشپزی می کنم؛دارم می میرم از خواب ولی حوصله ندارم جمع کنم بساطم رو برم بخوابم :| ب.ر.پ: حاجی شرفم جلو عالم و آدم رفت! یکی نیس بگه مرض داری قرصی که توش آرام بخش داره می خوری میری اتاق بالا؟ :|

سخته فکر این که من بسازمت واسه یکی دیگه ... ولی مگه عشق غیر از اینه که پای همه چیش وایسی حالا هرچی که می خواد بشه؟ :) پ.ن: چی بکشم من ۱:۰۵ - ۱ ظهر ...

ناموسن امشب فقط خودمم تو خونه ها .... ااااا باورم نمیشه :))))) یه جورایی حس باحالیه :دی

الان دقیقا ۹۷ دقیقه س که بیدار شدم؛ از این ۹۷ دقیقه ۶۵ دقیقه اولش رو مشغول پر کردن معده م با میوه، بلال، چلو مرغ و پنیر و کره با مربا بودم! بعد از اون هم فقط واسه این متوقف شدم که فکم درد گرفته بود ... این چه گشنگی ایه که به جونم افتاده ناموسا؟؟؟؟؟

باز دم عروسی و سفر سرما خوردم!این حقه ناموسا؟ :| پ.ن: پیرو اعلامیه ی "دختر باید قبل غروب آفتاب خونه باشه" فعلا محروم البرنامه و محروم الکوه و محروم الزندگیم ظاهرا!اون وقت سه شمبه تمرین سنگه! ناموسا میشه نرفت آخه؟؟؟؟ بعدم پنج شمبه جمعه م نرم جنگل حتما! دیه چی؟ :|

میگه یه هفته تعطیلش کن بهش فک نکنمیگم باشه ولی از همین الان همه ی انرژی بی نهایتی که داشتم این چند وقته فروکش کرده ...

لامصب دچارتم حالیته؟؟؟؟؟ + حاجی ناموسن تو از کجا پیدات شد؟

از عصری تا حالا نشستم دنبال آهنگ واسه عروسی دختر عموم می گردم. یه فاز باحالیه آدم دلش می خواد عروس شه :))))) + یکی بیاد من رو بگیره حیفم ها!

دیدی داری در میری؟ بعد این همه وقت اومدی انقد زود نرو حداقل ...

چقد راحت دل آدم اتوبان میشه :-" پ.ن: ناموسا ولی خیلی ضایعس!

امشب از اون شباییه که هیچ دلیلی واس بیدار موندن ندارم ولی نمی خوابم ... منتظرم؛ منتظر چی؟ نمی دونم! + مریض بگیر بکپ خو! دهع! :|

چیزی که واضحه اینه که می خوام حرف بزنم؛ چیزی که واضح نیست اینه که نمی دونم چی می خوام بگم بهت ... و این دقیقن نتیجه ی مستقیم اجباریه که واسه حرف زدن باهات به خودم تحمیل کردم :|

نماز خوندن روی سجاده ی مامان با همه جای دنیا فرق داره؛ کیلو کیلو حس پاکی میریزه رو سرت ...

مثل طلوغ خورشید از مغرب بود؛ صفر و یکی که تبدیل به "چرا باید ... ؟" شد پ.ن: کاش سبک شده باشی از حرف هایی که در من رسوب می کنند.

+ آدمایی که کسی رو ندارن که سیاه ترین حرفاشون رو بهش بگن چی کار می کنن؟ من خیلی وقته به این نتیجه رسیدم که اون یه نفر نمی تونه همسر آدم باشه؛ چون حتی بین زن و شوهرها هم باید مرزهایی باشه. واقعا کسایی که همچین دوستی ندارن چه خاکی تو سرشون می ریزن؟ - در جریان نیستم پ.ن: مرسی که خدا تو رو بهم داد ...

کجا ماندی ای لیلی قصه ها که مجنون شده کوهی از غصه ها برو ای کبوتر به یارم بگو فتادم ز پا بی وفا بی وفا پ.ن: حال امشبم دقیقن مثل حال دو سال پیشمه ... اون موقع معین بود و لحظه ها رو با تو بودن، حالا سالار عقیلیه و نگارا ...

وقتی دلت از دست رفت، یعنی یکی دنیات شد یعنی بپرسی هی ازش تو از کجا پیدات شد تو از کجا پیدات شد ... پ.ن: واقعی ای آیا؟

ناموسن چرا خصوصی میذاری نمیگی کی ای؟ نمی دونی چقد فضولم من مگه؟ بگو کی ای تا بنویسم

چقد حس طفلک بودن به آدم دست میده وقتی ۴۸ ساعت کلا نباشه و حتی به نفرم نپرسه هوی یارو کجایی ... پ.ن: حالا بعد باید بیام از گره های این ۲ روزم بگم! پ.ن: فک کنم بدونم کی هستی ولی اگه اونی باشی که فک می کنم ناموسا باورم نمیشه هنوز می خونی منو