نیم من

تا در تو نظر کردم رسوای جهان گشتم آری همه رسوایی اول ز نظر خیزد عقل می خواست کزان شعله چراغ افروزد برق غیرت بدرخشید و جهان بر هم زد دیگران قرعه قسمت همه بر عیش زدند دل غم دیده ما بود که هم بر غم زد ای عزیزی که به کس جز تو نظر نیست مرا مدتی می گذرد کز تو خبر نیست مرا هرچه کنی بکن ولی از بر من سفر مکن یا که چو می روی مرا وقت سفر خبر مکن پ.ن: در راستای مکالمات امروز من و پونه تو پارک ملت :)))) تو کیستی که محال از تو شکل می بنددخیال، پشت خیال از تو شکل می بندد تو کیستی که هوا را گرفته ای از من خودم که هیچ، خدا را گرفته ای از من...

+ می دونی آدم دوست داره یه وقتایی یه چیزایی رو مث راز واسه خودش نگه داره می ترسه به کسی بگه از دهن بیفته _ خیلی درک نمیکنم اینو شاید منم این طوری باشمالان یادم نیاد + شایدم اندازه من دیوونه نباشی :دیپ.ن: بگم یا نگم؟ ولش کن نمیگم...

کجا ماندی ای لیلی قصه ها که مجنون شده کوهی از غصه ها برو ای کبوتر به یارم بگو فتادم ز پا بی وفا بی وفا پ.ن: حال امشبم دقیقن مثل حال دو سال پیشمه ... اون موقع معین بود و لحظه ها رو با تو بودن، حالا سالار عقیلیه و نگارا ......

چقد حس طفلک بودن به آدم دست میده وقتی ۴۸ ساعت کلا نباشه و حتی به نفرم نپرسه هوی یارو کجایی ... پ.ن: حالا بعد باید بیام از گره های این ۲ روزم بگم! پ.ن: فک کنم بدونم کی هستی ولی اگه اونی باشی که فک می کنم ناموسا باورم نمیشه هنوز می خونی منو...