نیم من

نفس حافظ که همیشه حقه ولی امشب چندتا حرف زده که فقط باید طلا گرفت ... پ.ن: صفحه ی ۲۳۴ و ۲۸۲ پ.ن: صفحه ی ۱۸۶ نسخه علامه قزوینی و دکتر غنی بعدا نوشت: امشب از اون شب هاییه که چوب کبریت لای پلکام باید بذارم که بسته نشن ولی بازم نمی تونم دیوانم رو بذارم زمین ......

اصولا قرار نیست که شام غریبان به آدم خوش بگذره، ولی الان انقدر خونه دلگیره که دلم می خواد دلم رو از تو سینه دربیارم که انقدر غمگین نباشه ......

فقط تو یه جمع دخترونه ممکنه نگاهت به ساعت بیفته و بگی "۳:۰۵؟؟؟ مگه الان ساعت ۱۱ نبود؟!" پ.ن: از ساعت ۴ که رسیدیم خوابگاه تا ۴.۵ صبح که دیگه از حال رفتیم، ۱۲.۵ ساعت بی وقفه حرف زدیم! توصیف بهتری جز "عالی بود" واسه ش نیست :)...

ناموسن امشب فقط خودمم تو خونه ها .... ااااا باورم نمیشه :))))) یه جورایی حس باحالیه :دی...